Zadzwoń do Nas!

536-199-199
536-288-288

Author: Terapia Nałeczów (page 1 of 5)

Jak przebiega proces leczenia alkoholizmu? – etapy wychodzenia z nałogu

Alkoholizm to choroba, która rozwija się etapami. Wyróżnione zostały fazy powstawania uzależnienia: prealkoholowa, ostrzegawcza, krytyczna oraz przewlekła. Podobnie jest w przypadku wychodzenia z nałogu – to proces, który trwa bardzo długo. Wymaga on dużej determinacji i cierpliwości, a przede wszystkim uświadomienia sobie własnej choroby.

Pierwszy krok na drodze do pokonania alkoholizmu

Osoby, które spożywają alkohol w dużych ilościach, często nie zdają sobie sprawy z przekroczenia pewnej granicy. Nie są w stanie dostrzec pierwszych objawów uzależnienia, ponieważ trudno im zrozumieć, że picie ma niekorzystny wpływ na ich organizm. Na tym etapie szczególnie ważna jest reakcja bliskich chorego. Wsparcie przyjaciół czy rodziny powinno polegać przede wszystkim na uświadomieniu alkoholikowi, że jego problem jest poważny. Bardzo istotna jest także próba przekonania takiej osoby do wizyty u specjalisty.

Etapy procesu wychodzenia z uzależnienia od alkoholu

Popularną koncepcję procesu wychodzenia z nałogu przedstawił Vernon Johnson – duchowny, któremu udało się pokonać alkoholizm. Wyróżnia on cztery etapy leczenia choroby:

  • uświadomienie – chory zaczyna mieć świadomość istnienia problemu,
  • uległość – alkoholik zaczyna rozumieć, w jakim stanie się znajduje i na czym polega jego choroba,
  • akceptacja – chory przejmuje odpowiedzialność za powrót do zdrowia,
  • poddanie się – alkoholik poddaje się terapeucie (czynnie uczestniczy w procesie leczenia i chce wprowadzić zmiany w swoim życiu) bądź chorobie (wraca do niekontrolowanego picia).

Inne etapy procesu proponuje Bogdan T. Woronowicz, specjalista terapii uzależnień. Badacz koncentruje się na biochemicznych zmianach, jakie zachodzą w mózgu osoby chorej. Wskazuje na następujące fazy zdrowienia:

  • faza odwrotu – trwa ok. 2 tygodnie od zaprzestania picia alkoholu – chory jest niestabilny emocjonalnie, odczuwa niepokój i rozdrażnienie,
  • faza miesiąca miodowego – trwa do ok. 45 dni – mózg produkuje nadmierną ilość neuroprzekaźników, dzięki czemu alkoholik znajduje się w stanie euforii, jego samopoczucie znacznie się poprawia,
  • faza muru – trwa od 46 do ok. 120 dni – nastrój może ulec pogorszeniu ze względu na stabilizację neuroprzekaźników (produkowanych jest ich mniej niż w poprzedniej fazie), zaczynają pojawiać się wątpliwości i niechęć do terapii, a także bezsilność spowodowana zrozumieniem konsekwencji nałogu i trudem wyjścia z niego,
  • faza przystosowawcza – trwa od 4 do 6 miesięcy – osoba stopniowo przystosowuje się do zmian w swojej psychice, zaczyna rozumieć zalety abstynencji, wyraża chęć pracy nad sobą,
  • faza rozwiązań – trwa od 6 do 12 miesięcy – jest to kontynuacja wprowadzania zmian w życiu osoby uzależnionej, która zaczyna znacznie poprawiać swoje relacje z rodziną i przyjaciółmi, a także odnajduje się w sferze zawodowej.

 

Dlaczego podjęcie terapii jest niezbędne do wyjścia z nałogu?

Alkoholicy tracą kontrolę nad własnym życiem. Nie są w stanie funkcjonować bez sięgania po uzależniającą substancję. Zadaniem specjalisty jest pokazanie choremu, że abstynencja to stan, który jest nie tylko możliwy do osiągnięcia, ale także wiąże się z wieloma korzyściami dla całego organizmu, w tym wpływa na poprawę samopoczucia. W wychodzeniu z nałogu pomóc może wybór ośrodka leczenia uzależnień. Miejsce to zapewnia nie tylko stały dostęp do wykwalifikowanych specjalistów, ale także pozwala na wyciszenie i zastanowienie się nad swoimi życiowymi wyborami.

 

Czy każdy może uzależnić się od hazardu?

Wydawać by się mogło, że uzależnienie od hazardu dotyczy jedynie osób zamożnych bądź niestabilnych emocjonalnie. Niestety, liczne historie osób uzależnionych są doskonałym przykładem, że hazard jest na tyle niebezpiecznym tematem, że w jego sidła może wpaść niemal każdy. Problemy z hazardem występują zarówno u biednych, jak i u bogatych. Wśród nich znajdują się kobiety, jak i mężczyźni. Krótko mówiąc – nie ma żadnych reguł dotyczących osoby, która może z dnia na dzień stać się prawdziwym hazardzistą.

Początki bywają naprawdę różne

Słuchając smutnych historii upadku ludzi dotkniętych hazardem należy stwierdzić, że każdy po raz pierwszy zetknął się z hazardem w nieco innych okolicznościach. Jedni zostali wciągnięci w hazard poprzez swoich znajomych. Inni chcieli zdobyć szybkie i łatwe pieniądze, a hazard dawał właśnie taką nadzieję. Natomiast jeszcze inne osoby zapragnęły odczuć trochę emocji i adrenaliny, które są nieodłączną częścią hazardu. Niestety, pomimo różnych początków, efekt końcowy jest zazwyczaj taki sam – uzależnienie od hazardu i kłopoty finansowe oraz życiowe.

Reklamy hazardowe, a uzależnienie

Wiele osób doskonale zdaje sobie sprawę z licznych historii upadku znanych ludzi, którzy polegli w walce z hazardem. Jednak dlaczego mimo wszystko wciąż tak wiele osób zaczyna tę niebezpieczną grę z hazardem? Niestety, ale powodem wielu ludzkich nieszczęść są chociażby osoby ze świata celebryckiego. Zarówno w internecie, jak i w telewizji można trafić na profesjonalnie przygotowane reklamy, które zachęcają do gry u bukmachera czy też w kasynach. Oczywiście w celu podniesienia wiarygodności takich reklam, często występują w nich znane postaci ze świata sportu i mediów. Dodatkowo, w takich materiałach reklamowych stosuje się wiele chwytów marketingowych, przez które reklama naprawdę bardzo mocno wpływa na zachowanie ludzi oglądających taki materiał.

Kiedy należy stwierdzić uzależnienie od hazardu?

Hazard w dzisiejszych czasach jest bardzo łatwo dostępny. Wystarczy być pełnoletnim, posiadać dostęp do internetu oraz urządzenie elektroniczne, na którym instaluje się aplikację mobilną. To wszystko powoduje, że hazard może uczestniczyć w życiu danej osoby praktycznie przez 24/7. Jednak kiedy tak naprawdę zaczyna się prawdziwe uzależnienie od hazardu, a kończy się obstawianie zakładów dla rozrywki?

Głównymi objawami, które wskazują na to, że u danej osoby zaczynają się problemy z hazardem są m.in.:

  • mocna chęć wygrania jak największych pieniędzy,
  • obstawianie zakładów każdego dnia,
  • potrzeba szybkiego „odkucia się” po przegranym zakładzie bukmacherskim,
  • pożyczanie pieniędzy w celu postawienia kolejnych zakładów bukmacherskich,
  • unikanie kontaktu z innymi ludźmi i popsucie relacji towarzyskich,
  • coraz większy stres, nerwowość i zmiana normalnego trybu bycia.

Problemy z hazardem mogą zaczynać się z różnych powodów. Jednak objawy są zazwyczaj bardzo podobne i niestety potrafią wywoływać katastrofalne skutki w życiu danego człowieka. Dla wielu osób hazard staje się z biegiem czasu czymś, bez czego nie mogą  żyć. Reszta dotychczasowych spraw wydaje się zupełnie bez znaczenia. Niestety, ale uzależnienie od hazardu jest jednym z trudniejszych, z którymi zmagają się osoby chore. Do całkowitego wyleczenia z tego zaburzenia niejednokrotnie potrzebny jest nie tylko detoks i przerwa do gry, ale również wizyta na oddziale zwalczającym uzależnienie od hazardu. Wszystkie osoby zmagające się z hazardem prędzej czy później przekonują się, że spotkania leczenia uzależnień są jedynym skutecznym sposobem, aby poradzić sobie z tym problemem.

Przyczyny i skutki sięgania po alkohol przez młodzież

Napoje zawierające w swoim składzie alkohol odgrywają we współczesnym świecie bardzo ważną rolę. Alkohol towarzyszy podczas większości spotkań towarzyskich i uroczystości rodzinnych- chrzcin, wesel a nawet coraz częściej pojawia się na Komuniach. Obecnie panuje przekonanie, iż bez alkoholu nie ma dobrej zabawy, możliwości atrakcyjnego spędzania czasu czy też doznania silnych wrażeń tak bardzo ważnych dla młodego człowieka. Spożywanie napojów alkoholowych służy często wywołanie nastroju wzruszenia, radości oraz zapomnienia o narastających problemach, pomaga również w przezwyciężaniu różnych lęków. Adolescenci dość szybko zauważają, że alkohol jest jednym ze sposobów na rozwiązanie ich problemów, niestety bardzo rzadko są oni świadomi negatywnych konsekwencji z używania alkoholu w tak młodym wieku.

Ciekawość \ niedostępność przyczynia się do alkoholizmu?

Zapewne wielu z nas zastanawiało się wielokrotnie w swoim życiu dlaczego młodzi ludzie zdecydowali się sięgnąć po alkohol, co ich do tego skłoniło? Za najczęściej podawaną przyczynę picia alkoholu przez adolescentów jest ciekawość związana z odczuciami spożywania trunków alkoholowych. W okresie dorastania bardzo ważna jest akceptacja rówieśników, młody człowiek aby nie odstawać od reszty grupy również sięga po alkohol zazwyczaj łamiąc przy tym swoje zasady, które zwykł akceptować. Często też powodem picia alkoholu są problemy rodzinne, niepowodzenia w życiu szkolnym lub osobistym, chęć pokonania nieśmiałości, wyrażenie potrzeby buntu poprzez łamanie obowiązujących zakazów czy też pragnienie poczucia bycia dorosłym.

Według wielu socjologów musza istnieć też głębsze przyczyny sięgania po kieliszek przez młodych. Za główny powód uważają oni zjawisko nieprzystosowania adolescentów do funkcjonowania we współczesnym świecie, co wywołuje mocny stres oraz frustrację, a więc bezpośredniej przyczyny należy szukać w sferze emocjonalnej młodzieży, która przeżywa wtedy lęk, niepokój, rozgoryczenie oraz cierpi na skutek licznych kompleksów.

Młodzi ludzie z alkoholem nie powodują zaskoczenia… – to błąd!

Społeczeństwo również w pewnym stopniu przyczynia się do kontaktu młodych z alkoholem, można mu zarzucić, że nie potrafi stworzyć dla młodzieży atrakcyjnych propozycji spędzania wolnego czasu. Do częstszego sięgania po alkohol bardzo zachęca promowany przez media wizerunek życia nastawiony jedynie na konsumpcję gdzie źródłem szczęścia i zadowolenia jest dobra zabawa i świat pozbawiony głębszych wartości.

Fundamentalne reguły i wartości – wychowanie w trzeźwości!

Dużą rolę odgrywają tutaj również wyniesione z domu rodzinnego nieodpowiednie wzorce osobowe. Dziecko funkcjonujące w domu gdzie pojawia się upijanie bez powodu, wszelkie uroczystości czy formy spędzania czasu wolnego wiążą się z piciem alkoholu, nabywa wtedy niewłaściwych postaw i trudno wymagać od niego, aby zachowywało się w inny sposób. Rodzina nie pokazuje dziecku prawidłowych postaw, które mogłoby wykorzystać w dalszym życiu, rodzice zaniedbują jego rozwój. Należy pamiętać, że to właśnie w środowisku rodzinnym małe dziecko po raz pierwszy uczy się pożądanych postaw i zasad postępowania, jest przygotowywane do pełnienia danych ról społecznych w przyszłości.
Według T. Kukołowicz na sytuacje rodzinną młodzieży składa się:

  • stosunek rodziców do dziecka
  • zachowania rodziców
  • metody wychowawcze stosowane w rodzinie
  • relacje interpersonalne rodzice- dziecko
  • relacje miedzy samymi rodzicami
  • patogenne zachowania rodziców (np. alkoholizm, przemoc)
  • pełność rodziny
  • warunki materialne i mieszkaniowe

Niska sammocena?

Niewątpliwie jedną z przyczyn sięgania po alkohol przez adolescentów może być sposób postrzegania samego siebie a więc samoocena. Należy zwrócić uwagę, iż osoba z wysoką samooceną cechuje się pewnością siebie i dużo łatwiej zdobywa uznanie rówieśników. Osoba taka nie ulega wpływowi pozostałych i potrafi zdecydowanie sprzeciwić się większości. Nie boi się odmówić wypicia alkoholu pod wpływem nacisku innych mimo, iż stanowi mniejszość. Inaczej jest w przypadku adolescentów z niskim poczuciem własnej wartości, osoby te są mniej odporne na wszelakie stresy, gorzej radzą sobie z codziennymi problemami czy wymaganiami. Trudności występują również podczas nawiązywania kontaktów interpersonalnych, przeważnie gdy już osoba z niskim poczuciem własnej wartości zdobędzie grono znajomych zrobi wszystko, aby im się przypodobać co oznacza, że nie będzie w stanie odmówić gdy reszta zacznie namawiać ją do picia alkoholu. Bezspornie można stwierdzić, że poziom samooceny odgrywa ważną rolę w określeniu prawdopodobieństwa sięgnięcia po alkohol przez młodego człowieka.

Negatywne konsekwencje spożywania alkoholu w młodym wieku

Picie alkoholu w tak młodym wieku niesie za sobą szereg negatywnych konsekwencji, których adolescenci nie są całkowicie świadomi. Należy zaznaczyć, iż wypicie nieszkodliwej dawki alkoholu dla osoby dorosłej u nastolatka może spowodować poważne zaburzenia rozwojowe.
Nadmierne spożywanie alkoholu wpływa na negatywne zmiany somatyczne w organizmie człowieka powoduje m. in.:

  • wszelkie choroby wątroby: np. marskość wątroby
  • choroby trzustki i przewodu pokarmowego: np. rak gardła, krtani, przełyku
  • choroby układu krążenia: np. udar mózgu, nadciśnienie tętnicze

Negatywne konsekwencji zachodzą również w sferze psychicznej młodego człowieka, spotykamy się tutaj przede wszystkim z zaburzeniami nastroju, tendencją do częstego popadania w stany depresyjne. Bardzo niebezpiecznym psychologicznym skutkiem nadużywania alkoholu przez adolescentów jest popełnianie samobójstw, niepokojące dla ogółu społeczeństwa są coraz to częściej dopływające informacje o samobójstwach wśród młodych ludzi, którzy mają dopiero całe życie przed sobą.
Szkodliwe picie alkoholu niekorzystnie oddziałuje na funkcjonowanie społeczne młodego człowieka: nasilają się konflikty z domownikami oraz rozluźnieniu ulega więź rodzinna. Adolescenci mają problemy z nauką oraz wywiązywaniem się z wszelkich obowiązków jakie zostały im powierzone. Zwiększa się również liczba różnych wykroczeń popełnianych w stanie nietrzeźwości.
Adolescenci, którzy sięgają po alkohol są nastawieni przede wszystkim na mocne i natychmiastowe odczuwanie przyjemności czego konsekwencją może być brak szansy nauczenia się dojrzałych i efektownych sposobów radzenia sobie z wszelkimi stresującymi i trudnymi sytuacjami życiowymi. Młodzież też pod wpływem alkoholu rozpoczyna inicjację seksualną, dochodzi do różnych często przypadkowych kontaktów seksualnych, których konsekwencją jest najczęściej niechciana ciąża, zarażenie się wirusem HIV czy innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Badania wykazują, że u dziewczynek częściej pojawiają się kłótnie z rodzicami oraz konflikty z przyjaciółmi natomiast u chłopców przeważają przede wszystkich zachowania związane z naruszaniem prawa np. bójki, kradzieże, kłopoty z policją.

Pomimo młodego wieku – warto aby takie osoby skorzystały z fachowej porady i pomocy. Trwanie w nałogu może negatywnie wpłynąć na całe, dopiero rozpoczynające się „naprawdę” życie młodych ludzi.

Problemy społeczne XXI wieku. Jak im zaradzić?

Każde społeczeństwo ma swoje problemy. Trudno o jakiś moment w historii, kiedy pewna wspólnota mogłaby z ręką na sercu przyznać, że nie mierzy się z żadnymi trudnościami. Także współczesne, nawet te wysoko rozwinięte społeczeństwa stawiają czoła licznym wyzwaniom. Co to za problemy? Jakie jest ich źródło? Jak je rozwiązać? Pytania te spędzają sen z powiek ludziom na każdym poziomie – zwykłym obywatelom, którzy muszą się z nimi mierzyć, badaczom społecznym, którzy próbują dotrzeć do ich przyczyny, ale także przedstawicielom państw, którzy zmuszeni są do podejmowania działań mających na celu rozwiązanie tych problemów.

Nauki społeczne znają wiele teorii problemów społecznych. Każda z nich oferuje nieco inną interpretację. Mnogość koncepcji teoretycznych nie prowadzi jednak do dezorientacji, ale oferuje szeroką perspektywę umożliwiającą interpretowanie indywidualnie każdego problemu społecznego, z uwzględnieniem jego specyfiki i różnych uwarunkowań. Do wyjaśnienia jednych zjawisk skuteczny okaże się konstruktywizm, w innych przypadkach remedium okaże się socjologia feministyczna.

Alkohol przyczyną ubóstwa?

Szczególnie istotnym problemem we współczesnym świecie jest ubóstwo. Od zawsze stanowiło ono centrum zainteresowania badaczy społecznych. Jak to się dzieje, że niektórzy ludzi, mimo tego że pracują, nie są w stanie wybić się poza granicę minimum egzystencjalnego? Czy temu efektowi sprzyjają używki? Czy sytuacja w danym miejscu? Czy problem ten należy rozpatrywać w kategoriach osobistej odpowiedzialności (sami są sobie winni, są leniwi, nieinteligentni etc.), a może jest to kwestia systemowych problemów (społeczeństwo w obecnym kształcie nie ubezpiecza ludzi przed popadnięciem w ubóstwo)?

Nie można zapominać że jednak często alkohol – doprowadza do takiego stanu człowieka.

Krok dalej – alkohol a przestępczość

Ubóstwo nauczyliśmy się ignorować. Wielu z nas bezdomnych proszących o pieniądze na ulicy traktuje już jako nieodłączny element miejskiego krajobrazu. Są jednak problemy bardziej widoczne. Należą do nich chociażby alkoholizm i idąca z nim w parze przestępczość. Każdy z nas chce żyć w bezpiecznym kraju. Jednak faktem jest, że przestępczość występuje od zawsze. Czy da się jednak coś z tym zrobić? Jak radzić sobie z ludźmi, którzy wychodzą poza granice prawa? Stosować populizm penalny i straszyć wysokimi karami, wierzyć w zbawienną moc resocjalizacji czy starać się zapobiegać wykroczeniom? Czy powinno zajmować się tym państwo, a może zostawić tę kwestię trzeciemu sektorowi? Te pytania, jak wiele innych, pozostają w tym momencie bez odpowiedzi. Trzeba jednak pamiętać, że osoby które są uzależnione – mogą działać irracjonalnie – tym samym za wszelką cenę będą chciały sięgnąć po używki.

Współczesne społeczeństwa mierzyć się muszą z różnego rodzaju napięciami, które mimo postępu technologicznego, rozwoju nauki i wzrostowi gospodarczemu okazują się nie znikać. Przed polityką społeczną, pracą socjalną i wymiarem sprawiedliwości stoi dziś wiele wyzwań. To, jaki kierunek działań zostanie podjęty przez te instytucje będzie miało ogromne znaczenie dla przyszłego ładu społecznego. Jedno jest pewne – problemów społecznych nie należy ignorować – i wszelkie problemy z używkami / alkoholem / narkotykami – trzeba niezwłocznie ujawniać i pracować z osobami uzależnionymi.

Konsekwencje alkoholizmu – na jakie choroby cierpią osoby spożywające alkohol w nadmiarze?

Uzależnienie od alkoholu to poważny problem społeczny, który może dotyczyć każdego, kto spożywa alkohol w dużych ilościach. Osoby cierpiące na alkoholizm często nie są świadome swojej przypadłości, co z różnych względów jest bardzo niebezpiecznie dla ich zdrowia, a nawet życia. Zbyt często sięganie po napoje wysokoprocentowe prowadzi do rozwijania się wielu chorób somatycznych mających destrukcyjny wpływ na cały organizm człowieka.

Do jakich skutków zdrowotnych prowadzi nadmierne spożycie alkoholu?

Alkoholizm, oprócz negatywnego wpływu na psychikę osoby uzależnionej, prowadzi także do wielu niebezpiecznych zmian (często nieodwracalnych) w organizmie człowieka. Picie alkoholu wywołuje szereg chorób w obrębie różnych układów narządów.

Choroby układu nerwowego wywołane spożywaniem alkoholu

Nadmiar alkoholu prowadzi do widocznych zmian w zachowaniu, a także powstawania zaburzeń osobowości. Osoby uzależnione obarczone są większym ryzykiem wystąpienia udaru mózgu. Innymi konsekwencjami mogą być trwałe uszkodzenia narządu odpowiedzialnego za utrzymywanie równowagi – czyli móżdżku. Mogą wystąpić problemy z koordynacją ruchową. Patologiczne spożycie alkoholu często skutkuje również zaburzeniami pamięci, trudnościami w przyswajaniu nowych informacji oraz problemami z koncentracją.

Nadmiar alkoholu a choroby układu pokarmowego

Jedną z najczęściej wymienianych chorób towarzyszących alkoholizmowi jest marskość wątroby. Organ ten odpowiada za metabolizowanie alkoholu, dlatego jest szczególnie narażony na schorzenia wynikające z nadmiernego spożywania napój wysokoprocentowych. W obrębie układu pokarmowego rozwinąć się może jednak wiele innych chorób. Należy do nich np. choroba refluksowa przełyku oraz ostre i przewlekłe zapalenie trzustki. Ryzyko rozwijania się dolegliwości zwiększa się wraz z ilością spożytych napojów.

Uzależnienie od alkoholu jako czynnik rozwoju nowotworów

Badania udowodniły, że nadmierna konsumpcja alkoholu przyczynia się do rozwoju chorób nowotworowych. Do najczęściej występujących chorób spowodowanych tym czynnikiem należą nowotwory jamy ustnej, gardła i przełyku. Osoby uzależnione od alkoholu są również bardziej narażone na nowotwory złośliwe wątroby i raka jelita grubego.

Podsumowanie

Alkoholizm to poważny problem społeczny. Patologiczna konsumpcja alkoholu prowadzi do rozwoju wielu chorób o ciężkim przebiegu, w tym nowotworów. Uzależnienie, oprócz destrukcyjnego wpływu na otoczenie i stan psychiczny chorego, może skutkować utratą zdrowia, a nawet życia, ze względu na liczne zmiany zachodzące w organizmie. Dlatego ważna jest szybka reakcja i skorzystanie z pomocy profesjonalisty specjalizującego się w leczeniu uzależnień.

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień w Nałęczowie to miejsce, w którym trafisz pod opiekę grona specjalistów. Otrzymasz profesjonalne wsparcie w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Zapoznaj się ze szczegółami: https://terapianaleczow.pl/leczenie-uzaleznien/alkoholizmu/.

Przemoc domowa: co możesz zrobić, gdy jesteś jej świadkiem?

Czasami jest to „tylko” nietypowy hałas u sąsiadów, który budzi nasz niepokój. Niekiedy widoczne na ciele siniaki lub wypisane na twarze emocje mówiące, że „coś jest nie tak”. Choć w przeszłości takie zachowania były traktowane jako sprawy prywatne, w które inni nie powinni się mieszać, dziś uznaje się je za przestępstwo – na takiej samej zasadzie jak agresję wobec obcych osób. Przemoc domowa: co można zrobić, gdy jest się jej świadkiem?

Uzależnienie a przemoc domowa

Zanim przejdziemy do opisywania oznak przemocy domowej i pomysłów na to, jak pomagać jej ofiarom, warto zadać sobie pytanie, dlaczego w ogóle ktoś miałby interweniować, gdy podejrzewa, że np. u sąsiadów dochodzi do aktów agresji? Zacznijmy od tego, że przemoc domowa to nie jest prywatna sprawa. Do podjęcia kroków mających na celu przerwanie przemocy powinna motywować nas zwykła międzyludzka solidarność – dobro i bezpieczeństwo osoby doświadczającej agresji. A jeśli to nie wystarczy, warto sobie uświadomić, że przemoc domowa niesie za sobą reperkusje społeczne (np. związane z „państwowym” leczeniem sprawców przemocy w ośrodku uzależnień), zaś w świetle polskiego prawa jest ona przestępstwem. Zresztą, jak pokazują dane policyjne, do przestępstw dochodzi najczęściej właśnie w domach i rodzinach. Mądra interwencja osoby z zewnątrz jest niezwykle istotnym krokiem na drodze przeciwstawieniu się sprawcy przemocy. Dzięki takiej interwencji możemy przywrócić bezpieczeństwo ofierze i zapoczątkować jej proces wychodzenia z kryzysu.

Co może sugerować, że dochodzi do przemocy w domu

Poza ewidentnymi oznakami, że w czyimś domu dochodzi do przemocy (opowie nam o tym osoba pokrzywdzona, byliśmy jej naocznymi świadkami) jesteśmy głównie zdani na przyjrzenie się sytuacjom, które budzą nasz niepokój, i na rozeznanie, co w związku z tym należy uczynić. Jednym z symptomów wskazujących na to, że w rodzinie może występować przemoc, są:

  • ciągłe awantury,
  • nietypowe hałasy (rozbijanie przedmiotów, gwałtownie przesuwane meble),
  • wołanie o pomoc,
  • stłumione krzyki,
  • obelgi, zwłaszcza wykrzykiwane przez tą samą osobę pod adresem drugiej,
  • płacz dzieci.

Takie zdarzenia powinny wzbudzić naszą czujność i skłonić do przyjrzenia się okolicznościom bliżej, tym bardziej, jeśli się powtarzają. Innym objawem przemocy domowej może być sytuacja, gdy np. zauważymy, że sąsiadka ma siniaki, nagle zaczęła nosić okulary przeciwsłoneczne, zasłaniać ciało ubraniem z długim rękawem, choć jest lato, od dłuższego czasu towarzyszy jej depresyjny nastrój. Pamiętajmy o tym, że przemoc domowa nie sprowadza się tylko do agresji fizycznej. Jeśli widzimy, że ktoś nagle odciął się od swoich znajomych, jest poniżany, zaniedbywany przez małżonka ekonomicznie (małżonek „wydziela” pieniądze drugiej osobie), odmawia mu się wstępu do mieszkania lub wiemy, że jest wykorzystywany seksualnie, to takie sytuacje również powinny skłonić nas do podjęcia konkretnych kroków.

Co mogę zrobić jako świadek przemocy domowej?

Pierwszy krok to nieuleganie stereotypom na temat przemocy domowej, które mogą nas blokować przed interwencją. To, że ktoś pochodzi z tzw. „dobrego domu”, jest „tylko” poniżany przez małżonka lub sprawia wrażenie osoby godzącej się na taki los, nie oznacza, że jest wolny od zachowań agresywnych i powinniśmy pozostawić go samemu sobie. Sama ofiara przemocy może nas zniechęcać do działania, bo np. jest zastraszona przez sprawcę i kryje go. Nie należy się tym zrażać. Nasza postawa może pomóc zarówno osobie poszkodowanej, jak i agresorowi: przyczynimy się do przerwania błędnego koła agresji, zwiększy się bezpieczeństwo domowników, sprawca zaprzestanie zachowań agresywnych, być może będzie w jego przypadku potrzebne leczenie uzależnienia od alkoholu lub narkotyków.

Sam rodzaj pomocy będzie w dużej mierze zależał od tego, jaki stopień bliskości łączy nas z ofiarą przemocy. Jeśli jesteśmy sąsiadami takiej osoby, widzimy, że w domu pojawia się problem uzależnienia od alkoholu lub po prostu „zwykła” przemoc, najlepszym wyjściem jest rozmowa z nią i zapytanie się, czego potrzebuje. Możemy zaoferować pomoc w postaci wezwania policji, gdy taka sytuacja się powtórzy w przyszłości, przekazać osobie krzywdzonej numer do „Niebieskiej Linii” lub okazać inne wsparcie. Gdy boimy się agresji napastnika, możemy po prostu wezwać policję, zawiadomić Ośrodek Pomocy Społecznej lub wspomnianą „Niebieską Linię”. A jeśli nie brakuje nam odwagi, możemy porozmawiać z samym agresorem, powiedzieć mu, że wiemy o tym, że w jego domu dochodzi do przemocy i że nie będziemy się temu biernie przyglądali.

Kiedy sprawcę przemocy można skierować do ośrodka uzależnień?

Ważna jest też postawa najbliższej rodziny i przyjaciół/znajomych. Ofiara przemocy może nas traktować jako ostatnią deskę ratunku i od tego, jak zareagujemy, będzie w dużym stopniu zależeć, czy odzyska nadzieję na zmianę swojej sytuacji, czy ją straci. Dlatego warto uwierzyć w to, co mówi, nawet jeśli ciężko nam to przyjąć i nie łączy nas bliskie pokrewieństwo (np. teściowa wysłuchująca historii synowej). Powinniśmy się powstrzymać od postawy „a nie mówiłam” lub „co ludzie powiedzą”/zamiatania pod dywan, bo boimy się, że ucierpi „dobre imię” rodziny. Zapytajmy, czego ta osoba potrzebuje. Stańmy po jej stronie za pomocą konkretnych gestów: powiedzmy, że przyjedziemy do niej, gdy będzie tego potrzebowała, przenocujemy ją, wezwiemy policję, będziemy świadkami w sądzie, pomożemy się urządzić, jeśli zdecyduje się odizolować od przemocowego małżonka. Warto skonfrontować się też z osobą stosującą przemoc: niech usłyszy, że wiemy, czego się dopuszcza, że przemoc jest przestępstwem, wyraźmy swoją dezaprobatę wobec jej postawy i reagujmy za każdym razem, gdy ktoś taki bije lub obraża swojego małżonka czy dziecko. Jeśli agresor jest skłonny do współpracy, możemy przekazać mu kontakt do ośrodka uzależnień lub do psychoterapeuty.

Od postawy osób z zewnątrz zależy dużo. Ofiara przemocy może nie czuć się na siłach, aby coś zmienić, może nie mieć nadziei na zmianę, oszukiwać samą siebie. Z kolei sprawca dopóki ktoś (a najlepiej – jak najwięcej osób) nie pokaże mu swoją postawą, że robi źle, może kontynuować swoje agresywne zachowania i uważać, że wszystko jest w porządku. Interwencja pozwoli zasiać nutkę niepewności w agresorze, spowodować, że poczuje się mniej pewnie, a ofiara zobaczy, że nie jest w swojej dramatycznej sytuacji osamotniona.

Jak rozpoznać, czy ktoś jest pod wpływem narkotyków?

Pewnie każdemu z nas zdarzyło się kiedyś spotkać osobę, która dziwnie się zachowywała. Nie była pijana, jednak jej sposób reagowania odbiegał od normy, a my nie wiedzieliśmy, czy i jak się w tej sytuacji zachować. Pomyśleliśmy, że być może to efekt działania substancji psychoaktywnych. Czy istnieją sposoby, by rozpoznać, czy ktoś jest pod wpływem narkotyków?

Symptomy świadczące o tym, że ktoś jest pod wpływem narkotyków

Kierowca brawurowo prowadzący auto, agresywny przechodzień lub dziwnie nieobecne dziecko w domu – wachlarz możliwości, w których potencjalnie mieliśmy styczność z osobą po zażyciu narkotyków jest spory. O ile stosunkowo łatwo zauważyć, że ktoś nadużył alkoholu, o tyle wpływ substancji odurzających bywa na pierwszy rzut oka ukryty. Wszystko zależy tak naprawdę od rodzaju środków, które zażyła druga osoba. By rozpoznać, czy ktoś jest pod wpływem narkotyków, trzeba zwrócić uwagę na kilka charakterystycznych dla przyjmowania danej substancji symptomów.

I tak dla przykładu widoczne na pierwszy rzut oka objawy zażycia marihuany to:

  • rozszerzone źrenice,
  • przekrwione spojówki,
  • napady śmiechu,
  • ogólna wesołość,
  • pobudzenie ruchowe/spowolnienie reakcji,
  • roztargnienie i brak umiejętności skupienia się,
  • napady głodu.

Inny popularny środek odurzający, amfetamina, powoduje z kolei:

  • wzmożoną pobudliwość, aktywność,
  • słowotok,
  • bezsenność,
  • człowiek pod jego wpływem zachowuje się irracjonalnie i brawurowo,
  • nie może się skoncentrować,
  • ma rozszerzone źrenice.

To jednak nie wszystkie narkotyki i nie wszystkie symptomy, z jakimi mogliśmy/możemy mieć styczność.

Uzależnienie od środków uspokajających

Podobnie do amfetaminy działa kokaina, przy czym w tym wypadku dochodzi charakterystyczne pociąganie nosem. Popularne wśród młodzieży dopalacze mogą wywoływać reakcje zbliżone zarówno do zażycia amfetaminy, jak i marihuany, do tego dochodzą zachowania jak po przyjęciu środków halucynogennych. Te ostatnie są spowodowane odurzeniem takimi narkotykami jak LSD oraz grzybami psylocybami. Charakterystyczne symptomy dla zażycia halucynogenów to między innymi:

  • rozszerzone źrenice,
  • nieobecne spojrzenie,
  • suchość w ustach,
  • zaburzona świadomość,
  • omamy,
  • agresywność,
  • stany depresyjne.

Agresywnie będą zachowywały się też osoby odurzające się klejem, do tego dochodzi nieustający kaszel, katar, krwawiący nos, zapalenie spojówek, wymioty, a także unoszący się w powietrzu zapach butaprenu czy np. acetonu. Z kolei zażywających opiaty (między innymi heroinę) i środki uspokajające w przykry sposób łączy odprężenie, błogostan, ospałość, rozleniwienie i zobojętnienie.

Kiedy potrzebny jest ośrodek leczenia uzależnień

Jak widać na powyższych przykładach, ile środków odurzających, tyle symptomów. Kiedy jednak trzeba podjąć, np. leczenie uzależnienia od dopalaczy, i czy ośrodek uzależnień jest zawsze niezbędny? Nawet pierwsze zażycie narkotyków może rozpocząć proces uzależnienia. Tak dzieje się w przypadku osób o delikatnej psychice, które szkodliwymi sposobami próbują zagłuszyć przeżywanie trudnych emocji lub problemów w domu. Nie należy lekceważyć już pierwszych sygnałów ostrzegawczych. Jeśli dostrzegasz zmiany w zachowaniu Twojego dziecka, bliskiej osoby, czyli np.:

  • nadmierną pobudliwość/ospałość,
  • chroniczny kaszel, objawy jak przy przeziębieniu, zaczerwienione oczy,
  • zmianę kolegów i znajomych,
  • małe kłamstwa,
  • porzucenie dotychczasowych zainteresowań,
  • zaniedbywanie obowiązków i pracy,
  • unikanie kontaktu z rodziną,
  • reakcje nieadekwatne do danej sytuacji,
  • nadmierną drażliwość, wesołość lub histeryzowanie,

…to może to świadczyć, że taka osoba zaczęła zażywać narkotyki.

W takiej sytuacji pierwszy krok, jaki możesz wykonać, to spokojna rozmowa z bliskim, który zmaga się z problemem. Swoją mądrą, empatyczną, zrównoważoną postawą możesz sprawić, że drugi człowiek zatrzyma się na drodze zniewolenia przez nałóg narkotykowy. Ważne, żebyś podczas takiej rozmowy nie tylko wyraził swoje stanowisko, ale też wysłuchał, co ma do powiedzenia osoba, której chcesz pomóc. Poinformuj ją o tym, jakie są konsekwencje takiego nałogu – wszelkie informacje uzyskasz w ośrodku leczenia uzależnień lub przez telefon zaufania Krajowego Biura Do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii (numer telefonu: 801 199 990). Wykwalifikowany pracownik rozwieje Twoje wątpliwości i podpowie, jakie masz dalsze możliwości działania.

Leczenie uzależnienia od narkotyków – jaką formę leczenia wybrać?

Podobnie jak w przypadku osób uzależnionych od alkoholu, leczenie ludzi zażywających narkotyki jest w polskim ustawodawstwie nieprzymusowe. Po zgłoszeniu się do ośrodka leczenia uzależnień specjalista przeprowadzi z uzależnionym wywiad, postawi diagnozę i określi, czy w tym konkretnym przypadku lepsza będzie terapia stacjonarna, czy indywidualna. Możliwe, że chory będzie musiał najpierw poddać się detoksykacji, czyli leczeniu łagodzącemu objawy odstawienia narkotyków i likwidującemu fizyczne uzależnienie od środków odurzających. To jednak dopiero wstęp do terapii na miejscu w ośrodku uzależnień lub psychoterapii polegającej na dojazdach do placówki.

Obie formy leczenia mają swoje plusy. Terapia stacjonarna jest najskuteczniejszą metodą walki z nałogiem – to leczenie kompleksowe, polegające na całodobowym kontakcie z pacjentem, intensywnym wsparciu, uczestnictwie w indywidualnych i grupowych spotkaniach terapeutycznych. Taka terapia może trwać kilka tygodni. Z kolei spotkania indywidualne z terapeutą, raz na jakiś czas, mogą okazać się skuteczne w przypadku osób zaczynających eksperymentowanie z narkotykami oraz dla ich bliskich. Warto jednak pamiętać, że konieczność dojeżdżania na terapię może ją utrudniać lub nawet skutecznie torpedować proces zdrowienia.

Od zasady dobrowolności leczenia uzależnienia od narkotyków istnieje wyjątek. Sąd może skierować na terapię osobę ubezwłasnowolnioną, tak samo, jak dzieci i młodzież do lat 18 – na wniosek przedstawiciela ustawowego, najbliższych krewnych, rodzeństwa lub opiekuna. Dobrym pomysłem po zakończeniu leczenia jest skorzystanie z oferty postrehabilitacyjnej, polegającej na sukcesywnym powrocie do normalnego funkcjonowania: poprzez udział w grupach wsparcia i zapobieganie nawrotom, kursy zawodowe, pomoc prawną itp.

Jak leczyć alkoholika bez jego zgody – a prawo

Nałóg alkoholowy powoduje rozbicie życia rodzinnego, wiąże się z doświadczeniem trudnych emocji, nierzadko skłania do próby ratowania bliskiej osoby. W skrajnych przypadkach rodzina może zastanawiać się nad tym, jak leczyć alkoholika bez jego zgody. Polskie prawo nie ułatwia jednak podjęcia takich kroków.

Jak leczyć alkoholika – co może zrobić rodzina?

W świetle obowiązującego w Polsce prawa tylko Sąd Rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania albo pobytu osoby, której problem dotyczy, może zobowiązać uzależnioną osobę do podjęcia leczenia. Wniosek o zobowiązanie do leczenia do sądu mogą złożyć tylko ściśle określone podmioty, tj. prokurator oraz Miejska lub Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Mówiąc inaczej – nawet gdyby bliscy chorego wystąpili z takim wnioskiem, nie zostanie on włączony do postępowania. Co więcej, sąd może zobowiązać do leczenia bliską nam osobę, ale nie zmusić. Czy wobec tego rodzina borykająca się z nałogiem jednego z jej członków nie może nic zrobić? Nie. Pierwszym krokiem, jaki każdy może wykonać, by mieć wpływ na leczenie osoby uzależnionej w swoim najbliższym otoczeniu, jest wypełnienie i złożenie zgłoszenia do Miejskiej lub Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Jak uzasadnić wniosek do Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Zgłoszenia składa się w biurze komisji (druk może być dostępny na stronie właściwego urzędu gminy), a wezwania na jej posiedzenia są wysyłane listownie – listem poleconym do osoby, której sprawa bezpośrednio dotyczy, a zwykłym w przypadku wnioskodawców i świadków. Na prośbę wnioskodawcy komisja może wezwać świadków na inną godzinę posiedzenia niż osobę uzależnioną. W zgłoszeniu należy wpisać dane personalne osoby, której problem dotyczy, a także je uzasadnić: kiedy pojawił się problem, czy zdarzają się ciągi alkoholowe, jak picie wpływa na życie rodzinne i dzieci. Można wspomnieć o ewentualnych interwencjach policji, zatrzymaniach do wytrzeźwienia, problemach z pracą spowodowanych alkoholem. Wymieniamy też zaobserwowane objawy zdrowotne takie jak drżenie rąk, problemy z żołądkiem, choroby wątroby itp. Na końcu wniosku podajemy imię i nazwisko świadków oraz dane osoby zgłaszającej. Jeśli osoba nadużywająca alkoholu nie stawia się na posiedzenia komisji, na które jest wzywana, to nie wstrzymuje to biegu sprawy.

Jak leczyć alkoholika, gdy ten odmawia pomocy

Komisja rozwiązywania problemów alkoholowych proponuje osobie zmagającej się z uzależnieniem dobrowolne leczenie odwykowe – jeśli chory przyjmie taką propozycję, postępowanie może zostać zawieszone na pewien okres. Jeżeli osoba uzależniona od alkoholu odmówi i stwierdzi, że nie widzi problemu, komisja skieruje ją na badania do biegłych specjalistów w przedmiocie terapii uzależnień, lekarza psychiatry i psychologa. Biegli ustalają, czy badany jest uzależniony od alkoholu, a w przypadku gdy odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, podejmują decyzję, jakiego leczenia wymaga – w szpitalu czy w przychodni czyli czy jest to leczenie w systemie terapii stacjonarnej w ośrodku czy terapii indywidualnej. Jest jednak jedno „ale”. Skierowanie na badanie przez biegłego nie jest wiążące dla głównego zainteresowanego i nie może być na nim wymuszone. Przymusowe skierowanie na badanie może zaistnieć jedynie w takim wypadku, jeśli jest ono wynikiem orzeczenia Sądu Rejonowego, który bada sprawę. Jak była mowa wcześniej, wniosek o zobowiązanie do leczenia kieruje do sądu komisja rozwiązywania problemów alkoholowych lub prokurator.

Sąd bada, czy uczestnik postępowania dopuszcza się jednego z negatywnych zachowań: przyczynia się do rozkładu życia rodzinnego, demoralizuje nieletnich, nie zaspokaja potrzeb rodziny, systematycznie zakłóca spokój, porządek publiczny. Jeśli jedna z powyższych przesłanek występuje, i to łącznie z przesłanką medyczną (czyli stwierdzeniem uzależnienia), sąd orzeka zobowiązanie do leczenia. Kolejny istotny szczegół jest w tym przypadku taki, że wspomniane przesłanki muszę być spełnione na datę orzekania postanowienia, a więc sąd stwierdza, iż na chwilę obecną dana osoba jest uzależniona i dopuszcza się nadużyć na niwie społecznej. Sąd rejonowy może zobowiązać uczestnika postępowania do leczenia w przychodni lub w szpitalu, albo oddalić wniosek, gdy nie jest on zasadny. Do postanowienia sądu uczestnik lub wnioskodawca może wnieść apelację, przysługuje też skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego. Postanowienie sądu obowiązuje dwa lata, i jeśli jest prawomocne, sąd podejmuje kroki, które mają na celu wykonanie orzeczenia. Leczenie nadzoruje niekiedy kurator sądowy.

Sport to zdrowie? – o bigoreksji i uzależnieniu od ćwiczeń fizycznych

Podejmowanie regularnej aktywności fizycznej zazwyczaj utożsamiane jest z prowadzeniem zdrowego trybu życia. Częste uprawianie sportu kojarzy nam się z dbaniem o swoją sylwetkę i kontrolowaniem masy ciała. Czy wysiłek fizyczny zawsze jednak wiąże się wyłącznie z korzyściami dla funkcjonowania naszego organizmu? Czy promowane hasło sport to zdrowie oddaje kompletny i rzeczywisty obraz sytuacji?

Żyjemy w czasach, w których dużym zainteresowaniem cieszy się planowanie różnego rodzaju diet oraz promowanie aktywnego trybu życia. W mediach prowadzone są kampanie mające zachęcić nas do uprawiania rozmaitych dyscyplin sportowych. Użytkownicy social mediów, w szczególności Instagrama, publikują zdjęcia, na których chwalą się swoimi spektakularnymi metamorfozami związanymi z redukcją masy ciała. Nie jest jednak tajemnicą, że treści publikowane w Internecie nie zawsze mają swoje pokrycie w świecie rzeczywistym. Zdarza się, że udostępniane fotografie są retuszowane bądź osoby na nich przedstawione mają tak naprawdę niewiele wspólnego ze zdrowym stylem życia.

Czym właściwie jest bigoreksja?

Bigoreksja (inaczej dysmorfia mięśniowa) to zaburzenie polegające na nieprawidłowym postrzeganiu własnego ciała. Osoba cierpiąca na tę przypadłość wierzy, że musi nieustannie powiększać swoją muskulaturę, ponieważ uważa swoją sylwetkę za nieatrakcyjną i odbiegającą od standardów, które sama sobie wyznacza. Kreując idealny model ciała, często kieruje się wizerunkiem osób, które promowane są przez media. Badania naukowe udowodniły, że opisywane zaburzenie znaczniej częściej dotyka mężczyzn niż kobiet.

Rozpoznanie zaburzenia

Profesjonalną diagnozą zburzenia, jakim jest bigoreksja, zajmuje się osoba wyspecjalizowana w leczeniu chorób psychicznych. Warto zgłosić się po pomoc, gdy dostrzeżemy u siebie bądź u swoich bliskich następujące zachowania:

  • nadmierne, wręcz obsesyjne wykonywanie ćwiczeń fizycznych przyczyniających się do rozrostu tkanki mięśniowej;
  • ciągłe unikane spotkań towarzyskich ze względu na wewnętrzną konieczność wizyty na siłowni czy w klubie sportowym;
  • drażliwość i wahania nastroju w przypadku krótkotrwałego braku ćwiczeń fizycznych;
  • pogorszenie relacji społecznych.

Uzależnienie od ćwiczeń fizycznych

Uzależnienie od wykonywania ćwiczeń fizycznych to kolejny rodzaj zaburzenia, które sprawia, że dana osoba obsesyjnie uprawia sport. Od bigoreksji różni się nieco innym mechanizmem działania. Uzależnienie od ćwiczeń fizycznych, zaliczane do uzależnień behawioralnych, powstaje w wyniku trudnej sytuacji życiowej, np. kiedy ktoś cierpi na przewlekły stres bądź ma inne problemy, z którymi nie jest w stanie emocjonalnie sobie poradzić. W określonych okolicznościach alkoholik sięgnąłby po alkohol – w tym przypadku, analogicznie, osoba uzależniona od ćwiczeń fizycznych zaczyna wykonywać ciężkie treningi fizyczne.

Niebezpiecznie skutki zaburzeń

Zarówno zaburzenie związane z obsesyjnym zwiększaniem masy mięśniowej, jak i uzależnienie od wysiłku fizycznego, niesie ze sobą wiele niepożądanych efektów. Należą do nich m.in. pogorszenie relacji społecznych oraz niechęć do spotkań towarzyskich. Bigoreksja ma również niekorzystny wpływ na stan zdrowia całego organizmu. Zbyt duży wysiłek fizyczny i przyjmowane suplementy dają efekt, który pozwala podawać w wątpliwość stwierdzenie, że „sport to zdrowie”.

Jak pokonać bigoreksję lub uzależnienie od ćwiczeń fizycznych?

Osoby cierpiące na bigoreksję czy uzależnienie od wykonywania ćwiczeń, zazwyczaj nie zdają sobie z tego sprawy, dlatego pierwszym krokiem w rozpoznaniu zaburzenia jest świadomość o jego istnieniu. Często potrzebna jest szybka reakcja otoczenia i udzielenie przez bliskich wsparcia w postaci przekonania do podjęcia leczenia psychiatrycznego lub psychoterapii. Gdy zauważymy niepokojące zachowanie bliskiej nam osoby, należy niezwłocznie przekonać ją do umówienia się na spotkanie ze specjalistą. Profesjonalną pomoc oferuje prywatny ośrodek Terapia Nałęczów, o którym więcej możesz przeczytać na stronie https://terapianaleczow.pl/.

Zespół abstynencyjny – zespół odstawienia – jak leczyć?

W Polsce blisko 4 mln osób zmaga się z problemami z alkoholem. Nałóg jest silny i samemu ciężko jest wyjść na prostą. Nawet po terapii uzależnieni często wracają do swoich dawnych nawyków. Jednak o ile nie wszyscy są alkoholikami, to istnieją pewne zaburzenia związane ze spożywaniem dużej ilości alkoholu, które mogą spotkać każdego. Mowa tu o zespole abstynencyjnym.

Powikłania zespołu odstawienia

Zespół abstynencyjny jest zaburzeniem występującym po spożyciu znacznej ilości alkoholu. W rzeczywistości może przebiegać na dwa różne sposoby. Pierwszy z nich jest łagodny. Występuje po pewnym czasie od zaprzestania spożywania napojów procentowych. Objawami są typowe dla kaca: ból głowy, zmęczenie trudności w koncentracji itp… Jednak mijają one zwykle po paru dniach i niepotrzebne jest pomoc lekarska
Natomiast z drugim wariant odstawienia jest gorzej. Występuje on głównie po długotrwałym spożywaniu alkoholu w dużych dawkach. Jest on o wiele bardziej niebezpieczny oraz podatny na powikłania. Jednym z głównych powikłań jest majaczenie drżenne zwane inaczej alkoholowym. Majaczenie drżenne jest to stan, w którym osoba ma halucynacje, zaburzenia świadomości oraz różne urojenia. Ale również występuje: podwyższone ciśnienie, zaburzony rytm serca, wysoka temperatura ciała oraz odwodnienie. W takim przypadku potrzeba jest hospitalizacja. Jeżeli proces leczenia przebiegnie pomyślnie to objawy powinny ustąpić w granicach tygodnia. Innym powikłaniem zespołu odstawienia mogą wystąpić napady padaczkowe, które równie wymagają zbadania przez lekarza.

Jak leczyć zespół abstynencyjny

Na wybór formy leczenia zespołu abstynencyjnego składają się czynniki takie jak: powikłania, ich ilość oraz stopień nasilenia, zdolność pacjenta do podążania za instrukcjami lekarza oraz czy cierpi na jakieś współistniejące choroby. W zależności od nich lekarz powinien podjąć decyzję o ewentualnej hospitalizacji na oddziale detoksykacyjnym. W procesie leczenia dużą rolę odgrywają również psychiatrzy. Po zakończeniu leczenia szpitalnego najlepszym rozwiązaniem dla uzależnionego jest udanie się na terapię odwykową. Do wyboru są między innymi spotkania grupy AA, terapia indywidualna bądź pobyt w ośrodku odwykowym, w którym to pacjentem zaopiekuje się kadra specjalistów oraz zostanie poddany nowoczesnym, oraz skutecznym terapiom w walce z nałogiem.
Koniec końców, aby uniknąć ponownego zachorowania należy zachować absencje od alkoholu. Następne zachorowania występują znacznie częściej po przerwaniu kolejnego już ciągu alkoholowego.

Older posts