Czasem zaczyna się od ciekawości, presji otoczenia albo potrzeby „odcięcia się” od emocji, a zawsze kończy się utratą kontroli, zagrożeniem zdrowia, a nawet życia.
W Terapii Nałęczów pomagamy osobom uzależnionym od dopalaczy rozpocząć terapię w prywatnym, dyskretnym ośrodku.
Pierwsza rozmowa często jest najtrudniejsza, bo trzeba powiedzieć na głos coś, co przez długi czas mogło być ukrywane albo wypierane. Ale nie musi być „deklaracją leczenia”. Może być po prostu próbą uporządkowania sytuacji. Pacjenci często pytają siebie: „Czy takie leczenie w ogóle jest mi potrzebne?” – i właśnie od takiej niepewności można zacząć rozmowę.
Rozmowa jest poufna i niezobowiązująca.
Pomoc dla rodziny
Bezpieczne środowisko
Informacje o nałogu
Dopalacze to potoczne określenie substancji psychoaktywnych o zmiennym, często niejasnym składzie. Właśnie ta nieprzewidywalność sprawia, że ich używanie jest szczególnie ryzykowne. Osoba może nie wiedzieć, co dokładnie przyjęła, w jakiej dawce i jak jej organizm zareaguje tym razem.
Uzależnienie od dopalaczy nie zawsze wygląda tak samo. U jednej osoby na pierwszy plan wysuwa się pobudzenie, drażliwość i ryzykowne zachowania. U innej – lęk, bezsenność, wycofanie, obniżony nastrój albo stany przypominające psychozę. Dla rodziny bywa to szczególnie trudne, bo zmiany mogą pojawiać się nagle, a ich bliski stać się „zupełnie innym człowiekiem”.
W terapii nie chodzi wyłącznie o to, żeby dopalacze odstawić. To dopiero początek. Trzeba zrozumieć, po co dana osoba po nie sięgała, co uruchamiało powrót do używania, jakie emocje próbowała nimi regulować i co ma zrobić, kiedy znów pojawi się napięcie, impuls albo kontakt ze środowiskiem używania.
Objawy
Przy dopalaczach sygnały ostrzegawcze mogą być gwałtowne i niepokojące. Czasem bliscy najpierw widzą zmianę zachowania, której nie potrafią nazwać: nagłe wybuchy, podejrzliwość, bezsenne noce, znikanie z domu, kłamstwa, zadłużenie albo pogarszający się kontakt z rzeczywistością.
Niepokój powinny wzbudzić zwłaszcza:
Jeśli pojawiają się objawy psychotyczne, myśli samobójcze, zaburzenia świadomości, silna agresja, skrajne pobudzenie albo zagrożenie zdrowia i życia, najpierw potrzebna jest pilna pomoc medyczna lub psychiatryczna.
Kiedy potrzebne jest leczenie uzależnienia od dopalaczy?
Leczenie jest potrzebne wtedy, gdy używanie dopalaczy zaczyna rządzić decyzjami, nastrojem, relacjami i codziennym funkcjonowaniem. Nie trzeba czekać na „ostateczny dowód”, że jest bardzo źle. Przy dopalaczach sytuacja może pogorszyć się szybko, bo skład i działanie substancji bywają nieprzewidywalne.
Warto szukać pomocy, jeśli:
Uzależnienie od dopalaczy nie zatrzymuje się samo. Z czasem coraz łatwiej usprawiedliwiać kolejne użycie, a coraz trudniej realnie ocenić, jak bardzo dopalacze wpływają na życie, zdrowie i relacje. Dlatego pierwsza konsultacja nie musi oznaczać natychmiastowej decyzji o pobycie w ośrodku. Może być spokojnym momentem, w którym ktoś pomaga nazwać problem, uporządkować sytuację i sprawdzić, jaki krok będzie najbezpieczniejszy.
Decyzja
Czy leczenie uzależnienia od dopalaczy w ośrodku jest dla mnie?
Jeśli zadajesz sobie to pytanie, prawdopodobnie jakaś część Ciebie już czuje, że sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli. Jednocześnie mogą pojawiać się myśli: „może jeszcze nie jest tak źle”, „może sam dam radę”, „czy naprawdę muszę jechać do ośrodka?”. To naturalne – osoby uzależnione często długo wahają się między potrzebą pomocy a lękiem przed zmianą.
Dochodzi do tego wstyd, obawa przed oceną, pytanie o prywatność i strach, że terapia będzie czymś narzuconym. W Terapii Nałęczów podchodzimy do tego inaczej. Leczenie nie zaczyna się od przymusu ani rozliczania z przeszłości, ale od spokojnego sprawdzenia, co się dzieje i czego pacjent potrzebuje, żeby bezpiecznie rozpocząć zmianę.
Pobyt w ośrodku warto rozważyć szczególnie wtedy, gdy dopalacze wracają mimo prób odstawienia, a codzienne otoczenie uruchamia te same schematy. To nie jest dowód porażki. To szansa, żeby przerwać błędne koło wcześniej – zanim kolejne kryzysy, nawroty i konsekwencje jeszcze mocniej odbiorą poczucie wpływu na własne życie.
Ta forma pomocy może być odpowiednia, jeśli:
Podejmujesz decyzję, że przestajesz, ale po kilku dniach, tygodniach albo przy pierwszym silniejszym napięciu znowu pojawia się używanie. To sygnał, że problem nie dotyczy samej „silnej woli”, tylko mechanizmu uzależnienia.
Udaje Ci się na chwilę zatrzymać, ale potem wraca ten sam schemat: impuls, kontakt, kryzys, obietnica, że to ostatni raz. Wtedy potrzebna może być terapia, która pomaga rozpoznać, co naprawdę uruchamia powrót do substancji.
Telefony, znajomi, konkretne miejsca, imprezy albo rytm dnia nadal kojarzą się z dopalaczami. Pobyt w ośrodku pozwala na jakiś czas wyjść z tego układu i skupić się na zmianie bez ciągłego kontaktu z wyzwalaczami.
Lęk, bezsenność, pobudzenie, rozdrażnienie, paranoja, obniżony nastrój albo poczucie utraty kontroli to sygnały, że organizm i psychika są przeciążone. Przy dopalaczach takie objawy wymagają szczególnej uważności i omówienia ze specjalistą.
Tłumaczenia, znikanie, kłamstwa, ukrywanie wydatków, uspokajanie bliskich i udawanie, że „wszystko jest pod kontrolą” zaczynają zajmować dużą część życia. To często moment, w którym warto przestać zostawać z tym samemu.
W aktywnym uzależnieniu dzień często traci rytm: sen, jedzenie, obowiązki i relacje schodzą na dalszy plan. Pobyt stacjonarny daje strukturę, obecność terapeutów, grupę i zasady, które pomagają bezpiecznie wejść w pierwszy etap zmiany.
Jeśli boisz się, kto dowie się o leczeniu, możesz zacząć od poufnej rozmowy. W ośrodku pacjenci przedstawiają się imieniem, a prywatny charakter pomocy daje większe poczucie bezpieczeństwa osobom, które chronią życie rodzinne, zawodowe albo publiczne.
Jak wygląda leczenie
Przy dopalaczach kolejność działań ma duże znaczenie. Zanim zacznie się terapia, trzeba sprawdzić, czy osoba używająca jest w stanie bezpiecznie wejść w program. Nie każdy stan nadaje się od razu do pracy terapeutycznej – czasem najpierw potrzebna jest pomoc medyczna, psychiatryczna albo stabilizacja.
Pierwszy telefon odbiera Małgorzata Kornacka – psycholog, psychoterapeutka uzależnień i dyrektorka ośrodka. Celem rozmowy jest sprawdzenie, co się dzieje i jaki krok będzie dla pacjenta najbezpieczniejszy.
Podczas konsultacji omawiamy przede wszystkim sam problem: czy chodzi o dopalacze, inne narkotyki, uzależnienie mieszane albo dodatkowe zachowania nałogowe. Pytamy też o wcześniejsze leczenie – czy pacjent był już w terapii, w jakiej formie, czy była to pomoc ambulatoryjna, pobyt stacjonarny albo inny rodzaj wsparcia.
Bardzo ważny jest aktualny stan pacjenta: kiedy ostatnio używał substancji, czy utrzymuje abstynencję, czy pojawiają się objawy po odstawieniu, w jakiej jest kondycji psychicznej i fizycznej. Omawiamy również leki, choroby współistniejące oraz ewentualne zaburzenia psychiatryczne, które mogą wymagać wcześniejszej pomocy medycznej.
Terapia Nałęczów jest ośrodkiem terapeutycznym. Oznacza to, że kwalifikujemy osoby, które mogą bezpiecznie rozpocząć psychoterapię i nie wymagają w danym momencie hospitalizacji ani leczenia w warunkach szpitalnych.
Jeśli stan pacjenta wskazuje na silny kryzys psychiczny, objawy psychotyczne, zagrożenie samobójcze, zaburzenia świadomości, poważne objawy po odstawieniu albo potrzebę intensywnej opieki medycznej, najpierw konieczna może być odpowiednia placówka medyczna lub psychiatryczna.
Jeżeli natomiast pacjent zostaje przyjęty do ośrodka, a w trakcie terapii pojawi się potrzeba dodatkowej oceny psychiatrycznej lub wsparcia farmakologicznego, możliwa jest konsultacja psychiatryczna – zawsze za zgodą pacjenta.
Po kwalifikacji ustalamy termin przyjazdu i omawiamy sprawy praktyczne. Pacjent wie, co zabrać, jakie zasady obowiązują, jak wygląda kontakt z rodziną, czy może korzystać z telefonu i czego spodziewać się pierwszego dnia.
To ważne, bo wiele osób przed przyjazdem boi się, że zostaną do czegoś zmuszone albo że od razu będą musiały mówić o sprawach, na które nie są gotowe.
Program opiera się na intensywnej terapii grupowej, pracy indywidualnej z terapeutą prowadzącym, psychoedukacji oraz zajęciach, które pomagają regulować napięcie i rozumieć mechanizmy uzależnienia.
Program opiera się na dialogu, motywacji i zasobach pacjenta. Chodzi o to, żeby zobaczyć nie tylko szkody, ale też to, co można odzyskać: sprawczość, relacje, rytm dnia, zainteresowania, poczucie wartości i zdolność radzenia sobie bez substancji.
Pod koniec pobytu pacjent nie zostaje z ogólnym hasłem „muszę dać radę”. Przygotowuje konkretny plan: gdzie kontynuować terapię, z kim ograniczyć kontakt, jak reagować na głód, jak rozpoznawać ryzyko nawrotu i co zrobić, gdy pojawi się kryzys.
Jeśli ktoś mieszka daleko, zachęcamy do znalezienia psychoterapeuty i terapii grupowej w miejscu zamieszkania. Część terapeutów pracuje również online, więc w niektórych przypadkach możliwa jest dalsza praca z terapeutą prowadzącym w tej formie. Osoby mieszkające bliżej mogą kontynuować sesje indywidualne na miejscu, np. raz w tygodniu.
Jak wygląda pobyt w ośrodku
Pobyt w ośrodku ma stworzyć warunki, w których pacjent nie musi codziennie walczyć z tymi samymi bodźcami. Dzień jest ułożony tak, żeby nie było długich „dziur czasowych”, w których człowiek zostaje sam z głodem, napięciem i myślami o powrocie do używania.
Jeśli pacjent przyjeżdża w gorszym stanie, może najpierw dojść do siebie. Jeśli czuje się lepiej, zazwyczaj tego samego dnia albo następnego zaczyna wchodzić w program.
Nowa osoba poznaje rytm ośrodka, zasady, przerwy i codzienną organizację. Pomaga w tym także starosta ośrodka wybrany przez pacjentów. Na początku można obserwować grupę i zobaczyć, jak wygląda terapia, bez konieczności natychmiastowego opowiadania całej swojej historii.
Zajęcia odbywają się od poniedziałku do soboty, zwykle od 9:30 do 18:00. Dzień zaczyna się śniadaniem około 8:30, później jest społeczność, zajęcia tematyczne, obiad około 13:00, przerwa, popołudniowy blok terapii, kolacja około 19:00 i czas własny do wieczora.
Program jest intensywny, ale nie ma być przytłaczający. Trudniejsze tematy są przeplatane zajęciami motywacyjnymi, ogólnorozwojowymi i pracą nad zasobami. Dodatkowo mogą pojawiać się techniki oddechowe, relaksacyjne i zajęcia związane z radzeniem sobie ze stresem.
W niedzielę nie ma regularnych zajęć terapeutycznych. To czas odpoczynku, zebrania myśli i regeneracji przed kolejnym tygodniem.
W pierwszym etapie kontakt z rodziną może być ograniczony, żeby pacjent mógł skupić się na sobie i programie. Odwiedziny są możliwe po dwóch tygodniach i dotyczą najbliższej rodziny.
Jeśli pacjent wyrazi zgodę, bliscy mogą uczestniczyć w spotkaniu podsumowującym terapię. To moment, w którym można omówić plan dalszego zdrowienia i przygotować rodzinę na to, co będzie ważne po powrocie do domu.
Czas wolny można spędzać aktywnie lub spokojnie. Pacjenci mają do dyspozycji siłownię, salę treningową z workiem bokserskim, saunę, bilard, ping-pong, ogród i przestrzeń muzyczną. Te elementy pomagają rozładować napięcie i uczyć się regulowania emocji inaczej niż przez substancje psychoaktywne.
Różnice
| Obszar | Dopalacze | Narkotyki jako szersza kategoria |
|---|---|---|
| Skład substancji | Często zmienny, niejasny i trudny do przewidzenia. Osoba może nie wiedzieć, co faktycznie przyjęła. | Substancje psychoaktywne mogą mieć różne działanie, ale częściej wiadomo, z jaką kategorią środka mamy do czynienia. |
| Ryzyko ostrych objawów | Szczególnie ważna jest obserwacja objawów psychicznych: paranoi, pobudzenia, lęku, epizodów psychotycznych. | Ryzyko zależy od substancji, dawki, długości używania i stanu pacjenta. |
| Kwalifikacja do terapii | Nacisk kładziemy na ocenę bezpieczeństwa i tego, czy pacjent może rozpocząć psychoterapię. | Również wymaga konsultacji, ale przy narkotykach większe znaczenie ma przewidywalność skutków i rodzaju substancji. |
| Praca terapeutyczna | Dotyczy głodu, impulsów, emocji, środowiska używania i nawrotów. | Mechanizmy terapii są podobne, bo uzależnienie działa na poziomie zachowań, emocji i schematów. |
| Co dalej? | Często potrzebny jest dokładny plan bezpieczeństwa, szczególnie przy silnych objawach psychicznych. | Dalsza terapia również jest konieczna, a zakres zależy od historii używania i stanu pacjenta. |
Co zabrać do ośrodka
Przed przyjazdem omawiamy z pacjentem wszystkie najważniejsze kwestie organizacyjne, aby pobyt rozpoczął się spokojnie i bez niepotrzebnego napięcia.
Na leczenie uzależnienia od dopalaczy warto przygotować:
Materiały potrzebne do pracy terapeutycznej zapewniamy na miejscu. Wyżywienie jest również zorganizowane w ośrodku, dlatego nie ma potrzeby przywożenia własnych zapasów.
Przed przyjazdem omawiamy także zasady dotyczące rzeczy niedozwolonych. Do ośrodka nie można wnosić dopalaczy, narkotyków, alkoholu, leków niezgłoszonych personelowi ani przedmiotów, które mogłyby naruszać bezpieczeństwo pacjenta, innych osób lub przebieg terapii.
Co obejmuje pobyt
Pobyt w Terapii Nałęczów obejmuje nie tylko terapię, ale też cały rytm dnia, który pomaga pacjentowi odzyskiwać stabilność. Przy dopalaczach ważne jest, żeby człowiek nie został sam z lękiem, pobudzeniem, rozdrażnieniem albo chaosem po odstawieniu.
| Element pobytu | Na czym polega? |
|---|---|
| Pobyt w prywatnym ośrodku | Pacjent przebywa w miejscu oddalonym od codziennych kontaktów, schematów i sytuacji związanych z używaniem dopalaczy oraz innych substancji psychoaktywnych. |
| Stały rytm dnia | Program pomaga uporządkować dzień od rana do wieczora. Przy uzależnieniu często rozregulowane są sen, jedzenie, obowiązki i poczucie czasu. |
| Terapeuta prowadzący | Każdy pacjent ma swojego terapeutę prowadzącego, który opracowuje indywidualny kierunek pracy i pomaga zaplanować dalsze kroki po wyjściu z ośrodka. |
| Terapia grupowa | Grupa daje doświadczenie, że „nie jestem sam”. Pacjenci słyszą podobne historie, widzą podobne mechanizmy i łatwiej przełamują wstyd. |
| Terapia indywidualna | Praca nad osobistą historią używania, emocjami, kryzysami, relacjami i sytuacjami zwiększającymi ryzyko powrotu do dopalaczy. |
| Psychoedukacja | Pacjent poznaje mechanizmy uzależnienia: głód, impulsy, wyzwalacze, zaprzeczanie, ryzyko nawrotu i sposoby reagowania w kryzysie. |
| Praca nad motywacją i zasobami | Odbudowa tego, co pacjent może odzyskać: wpływu na decyzje, relacji, poczucia wartości, zainteresowań i codziennych nawyków. |
| Wsparcie w kryzysie | W sytuacjach silnego napięcia, lęku, złości lub chęci wycofania się z terapii pacjent ma dostęp do terapeutów, grupy i jasnych zasad programu. |
| Wsparcie psychiatryczne (jeśli potrzebne) | W razie potrzeby możliwa jest konsultacja psychiatryczna organizowana w ośrodku, a leczenie odbywa się za zgodą pacjenta. |
| Wsparcie dla rodziny | Bliscy mogą skorzystać z rozmowy lub terapii indywidualnej, aby lepiej rozumieć uzależnienie i swoje granice w pomaganiu. |
| Plan dalszego zdrowienia | Pacjent otrzymuje plan kontynuacji terapii, wsparcia, reagowania na kryzysy i ograniczania kontaktu z sytuacjami ryzykownymi. |
| Bezpłatne pobyty dzienne po programie | Po zakończeniu programu możliwe są bezpłatne pobyty dzienne z podstawowym wyżywieniem, umożliwiające powrót na zajęcia, rozmowę lub wsparcie w kryzysie. |
Co zabrać do ośrodka
Osoba uzależniona często boi się nie tylko samego leczenia, ale też tego, kto się dowie, jak zostanie potraktowana i czy ktoś będzie ją zmuszał do mówienia o rzeczach, na które nie ma siły. Te obawy są realne – i w Terapii Nałęczów traktujemy je poważnie.
Pierwsza rozmowa jest poufna. W ośrodku pacjenci przedstawiają się tylko imieniem, a zasady anonimowości i wzajemnego szacunku pomagają budować poczucie bezpieczeństwa. To ważne zwłaszcza dla osób, które ze względów rodzinnych, zawodowych albo publicznych chcą chronić swoją prywatność.
Bezpieczeństwo przy dopalaczach oznacza także ocenę stanu pacjenta przed przyjęciem. Jeśli potrzebna jest pomoc medyczna lub psychiatryczna, mówimy o tym otwarcie. Jeśli pacjent może rozpocząć terapię, obowiązują zasady, które ograniczają kontakt z wyzwalaczami: brak indywidualnych wyjść do miasta, jasny rytm dnia i pobyt w środowisku wolnym od substancji.
Nie pracujemy przez zawstydzanie. Uzależnienie jest chorobą, a objawów choroby nie da się oceniać moralnie. W terapii chodzi o zrozumienie, co się dzieje, i zbudowanie motywacji do zmiany.
Metody leczenia
Pomaga rozpoznawać impulsy, minimalizowanie problemu, racjonalizacje i schematy prowadzące do używania.
Czas trwania leczenia
W Terapii Nałęczów czas pobytu ustalamy po konsultacji, ponieważ najpierw trzeba sprawdzić, czy pacjent może bezpiecznie rozpocząć psychoterapię i jak intensywnego wsparcia potrzebuje na starcie.
Po pobycie stacjonarnym leczenie powinno być kontynuowane. Dalsza praca może odbywać się w miejscu zamieszkania, online z terapeutą Terapii Nałęczów albo – jeśli pacjent mieszka blisko – w formie spotkań indywidualnych w ośrodku.
Po ukończeniu programu pacjenci mogą też wracać na bezpłatne pobyty dzienne z podstawowym wyżywieniem, jeśli poczują, że potrzebne im wsparcie.
Stosowane techniki
W terapii ważne są narzędzia, które pacjent może później stosować poza ośrodkiem.
Uczy się zauważać, jak głód pojawia się w myślach, ciele, emocjach i decyzjach.
Obejmują m.in. regulowanie napięcia, rozmowę, oddech, wyjście z sytuacji ryzykownej, kontakt ze wsparciem i powrót do planu.
SPecjalista
Psycholog, specjalistka psychoterapii uzależnień
Amanda Wróbel pracuje z osobami uzależnionymi oraz ich bliskimi. W kontekście leczenia uzależnienia od dopalaczy szczególnie ważne jest jej doświadczenie w pracy z pacjentami, u których używaniu substancji towarzyszą trudności emocjonalne, napięcie, obniżony nastrój, niska samoocena, problemy w relacjach albo osłabiona motywacja do zmiany.
W terapii pomaga pacjentowi spokojnie nazwać to, co często bywa chaotyczne i trudne do uchwycenia: impulsy, emocje, sytuacje ryzykowne, mechanizmy wracania do substancji i konsekwencje używania. Duże znaczenie ma dla niej relacja oparta na zaufaniu, zrozumieniu i etyce – tak, aby pacjent nie czuł się oceniany, ale mógł stopniowo budować gotowość do pracy nad sobą.
Jej przygotowanie obejmuje także pracę z młodzieżą, osobami uzależnionymi behawioralnie oraz osobami doświadczającymi trudności w relacjach, niskiej samooceny czy obniżonego nastroju. To ważne, ponieważ uzależnienie od dopalaczy rzadko dotyczy wyłącznie samej substancji – często łączy się z napięciem psychicznym, kryzysem, samotnością, presją środowiska albo próbą radzenia sobie z emocjami w destrukcyjny sposób.
Kwalifikacje i doświadczenie: psycholog, absolwentka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Lublinie. Ukończyła akredytowane szkolenie na specjalistę psychoterapii uzależnień w Krajowym Biurze ds. Przeciwdziałania Narkomanii, obecnie KCPU. Uczestniczyła w szkoleniach dotyczących pomocy psychologicznej osobom uzależnionym, psychoterapii uzależnień dzieci i młodzieży, problemów seksualnych w uzależnieniach oraz terapii uzależnień behawioralnych.
Cennik
Cena leczenia zależy przede wszystkim od tego, jaki czas pobytu będzie potrzebny pacjentowi: 2, 4 czy 6 tygodni.
W cenie pobytu uwzględnione są najważniejsze elementy programu: zakwaterowanie, wyżywienie, terapia grupowa, praca z terapeutą prowadzącym, psychoedukacja, wsparcie w trakcie pobytu oraz przygotowanie zaleceń na czas po wyjściu z ośrodka.
Koszt najlepiej omówić telefonicznie. Wtedy można od razu sprawdzić dostępne terminy, możliwe warianty pobytu i dobrać program do realnej sytuacji pacjenta – bez zgadywania i bez presji natychmiastowej decyzji.
Pomoc dla rodziny
Bliscy często widzą problem wcześniej niż osoba uzależniona od dopalaczy. Zauważają zmianę zachowania, lęk, agresję, kłamstwa, znikanie, nieprzewidywalność, zadłużenie albo pogarszający się stan psychiczny. Jednocześnie nie wiedzą, czy reagować ostro, czekać, kontrolować, rozmawiać czy szukać pomocy za plecami bliskiego.
Rodzina może zadzwonić jako pierwsza. Czasem osoba uzależniona sama prosi bliskich o znalezienie miejsca. Czasem przeciwnie – zaprzecza problemowi i złości się na każdą próbę rozmowy. Obie sytuacje są częste.
Warto pamiętać:
Bliscy uzależnionego również mogą uzyskać wsparcie w Terapii Nałęczów. To ważne, bo rodzina również potrzebuje pomocy: w stawianiu granic, radzeniu sobie z lękiem, poczuciu winy i odzyskiwaniu wpływu na własne życie.
Co dalej po leczeniu
Po zakończeniu pobytu najważniejsze jest to, żeby pacjent nie wrócił do dawnego układu bez planu. W ośrodku może być bezpiecznie, ale celem terapii jest przygotowanie do radzenia sobie w świecie, do którego pacjent wraca.
Dlatego plan po terapii powinien obejmować:
Jeśli pacjent mieszka daleko, zachęcamy do kontynuacji terapii w miejscu zamieszkania. Część terapeutów pracuje online, więc możliwa może być dalsza praca z terapeutą prowadzącym w tej formie. Osoby mieszkające blisko mogą kontynuować sesje indywidualne w ośrodku.
Pacjenci po ukończeniu programu mogą również korzystać z bezpłatnych pobytów dziennych z podstawowym wyżywieniem. Dla wielu osób to jedno z „kół ratunkowych” – możliwość powrotu na zajęcia, rozmowę, spotkanie ze społecznością i wzmocnienie decyzji o życiu bez substancji psychoaktywnych.
Pomoc dla rodziny
Nie czekaj, aż pojawi się „ostateczny dowód”, że problem jest poważny. Przy dopalaczach sytuacja potrafi zmienić się szybko: lęk, bezsenność, agresja, paranoja, znikanie z domu czy kolejne kryzysy to sygnały, że warto porozmawiać ze specjalistą.
Pierwszy telefon nie zobowiązuje do pobytu. Pomaga sprawdzić, czy potrzebna jest terapia, pomoc medyczna, konsultacja psychiatryczna czy wsparcie dla rodziny. To nie jest rozmowa o winie – to rozmowa o bezpieczeństwie i następnym kroku.
Po drugiej stronie słuchawki czeka Małgorzata Kornacka – osoba, która prowadzi kwalifikację i pomaga zrobić pierwszy, najtrudniejszy krok.
Stosowane techniki
Przyjmujemy maksymalnie 17 pacjentów, aby zapewnić spokojną atmosferę i przestrzeń do indywidualnej pracy. Kameralne warunki sprzyjają poczuciu bezpieczeństwa, dyskrecji i głębszemu wejściu w proces terapii.
Najczęstsze pytania
Terapia Nałęczów
Jeśli czujesz, że alkohol zaczyna odbierać Ci kontrolę, albo martwisz się o bliską osobę – skontaktuj się z nami. Nie musisz od razu podejmować decyzji o leczeniu. Możesz po prostu porozmawiać, zapytać, opowiedzieć o sytuacji i sprawdzić, co dalej.
Po drugiej stronie słuchawki czeka Małgorzata Kornacka – dyrektorka Terapii Nałęczów, psycholog i certyfikowana specjalistka psychoterapii uzależnień.